Organizm zdrowego cz?owieka jest chroniony przez uk?ad odporno?ciowy, czyli immunologiczny. Ochrona ta polega na kierowaniu w odpowiednie miejsca organizmu bia?ych krwinek i specjalnych bia?ek, gdy tylko do organizmu wtargnie obca substancja (na przyk?ad bakteria lub wirus).

Stwardnienie rozsiane to choroba autoimmunologiczna, czyli taka, w której organizm chorego jest atakowany przez jego w?asny uk?ad odporno?ciowy.

Uk?ad odporno?ciowy nieprawid?owo uznaje zdrow? tkank? mózgu i rdzenia kr?gowego za substancj? obc?. Komórki odporno?ciowe z krwi kierowane s? do o?rodkowego uk?adu nerwowego, gdzie wytwarzaj? substancje chemiczne wywo?uj?ce stan zapalny.

Mielina to substancja t?uszczowa, która stanowi izolacj? dla nerwów i przyspiesza komunikacj? mi?dzy mózgiem, a innymi cz??ciami cia?a.

Stan zapalny powoduje rozpad mieliny, os?aniaj?cej nerwy, oraz powstawanie w jej miejsce tkanki bliznowatej. Proces ten nazywamy „demielinizacj?".

Nazwa „stwardnienie rozsiane" wzi??a si? st?d, ?e obszary tkanki bliznowatej, czyli „stwardnienia", s? rozsiane w ró?nych miejscach mózgu i rdzenia kr?gowego.

Niszczenie os?onki mielinowej utrudnia przesy?anie sygna?ów elektrycznych lub powoduje ca?kowite ich zablokowanie. W miar?, jak zniszczenia staj? si? coraz bardziej rozleg?e, pacjent mo?e mie? trudno?ci z panowaniem nad mi??niami, ze wzrokiem, mow?, czuciem, a nawet z zaburzenia funkcji umys?owych.

Rodzaj objawów stwardnienia rozsianego i ich nasilenie bywa ró?ne u poszczególnych chorych. Wszystko zale?y od tego, jak rozleg?e s? uszkodzenia otoczki mielinowej i w których miejscach o?rodkowego uk?adu nerwowego wyst?puj?.