Dok?adne przyczyny stwardnienia rozsianego nie s? znane. Mog? to by? przyczyny genetyczne, cho? niewykluczone, ?e w gr? wchodz? warunki ?ycia we wczesnym dzieci?stwie. Niektórzy naukowcy uwa?aj?, ?e choroba jest wywo?ywana przez wirusa lub inne czynniki. Przyjrzymy si? bli?ej ka?dej z tych mo?liwo?ci.

Prawdopodobie?stwo zachorowania na stwardnienie rozsiane mo?e by? dziedziczne, to jest przenoszone z rodziców na dzieci. Wiemy, ?e krewni ludzi chorych na stwardnienie rozsiane s? bardziej nara?eni na wyst?pienie u nich tej choroby.

Uwa?a si? obecnie, ?e pewne geny mog? zwi?kszy? ryzyko zachorowania danej osoby na stwardnienie rozsiane. Niektórzy naukowcy podejrzewaj?, ?e stwardnienie rozsiane rozwija si? u osób genetycznie bardziej uwra?liwionych na jaki? czynnik ?rodowiskowy. Gdy taka osoba zetknie si? z tym czynnikiem, wyzwala on reakcj? uk?adu odporno?ciowego, który atakuje o?rodkowy uk?ad nerwowy.

Równie? samo ?rodowisko jest jednym z czynników uwa?anych za istotne dla rozwoju stwardnienia rozsianego. Cz?stotliwo?? wyst?powania tej choroby jest bardzo ró?na u ró?nych grup ludzi.

Na stwardnienie rozsiane szczególnie cz?sto choruj? mieszka?cy Szkocji, Skandynawii i Europy Pó?nocnej.

Z kolei w Stanach Zjednoczonych stwardnienie rozsiane pojawia si? cz??ciej u osób bia?ych ni? u osób innych ras.

Mieszka?cy Afryki i Japonii rzadko choruj? na stwardnienie rozsiane, ale ju? Afroamerykanie i amerykanie pochodzenia japo?skiego — cz??ciej.

Wyniki bada? naukowych dowodz?, ?e stwardnienie rozsiane cz??ciej wyst?puje w niektórych regionach ?wiata. Na przyk?ad liczba zachorowa? na t? chorob? ro?nie w miar? oddalania si? od równika. Przeprowadzka z regionu o wysokim ryzyku do miejsca mniej zagro?onego powoduje, ?e dana osoba b?dzie odpowiednio mniej nara?ona na zachorowanie. Zasada ta obowi?zuje jednak tylko wówczas, gdy przeprowadzka nast?pi?a przed osi?gni?ciem wieku m?odzie?czego. St?d podejrzenie, ?e kontakt z jakim? czynnikiem przed pokwitaniem sprawia, ?e dana osoba staje si? bardziej nara?ona na wyst?pienie stwardnienia rozsianego.

Notowano tak?e „epidemie" stwardnienia rozsianego, w których chorowa?o wiele osób przebywaj?cych na tym samym obszarze. To kolejny powód by s?dzi?, ?e prawdopodobie?stwo zachorowania ma zwi?zek ze ?rodowiskiem.

Wreszcie, niektórzy lekarze i naukowcy uwa?aj?, ?e stwardnienie rozsiane wywo?ywane jest przez wirusy. Teza ta wymaga jednak udowodnienia. Stwardnienie rozsiane nie jest zara?liwe, mo?liwe jednak, ?e drobnoustrój, z którym prawie ka?dy z nas ma kontakt, wywo?uj? nieprawid?ow? reakcj? uk?adu odporno?ciowego. Taka reakcja wyst?powa?aby tylko u osób, które ju? s? zagro?one zachorowaniem.

Istnieje kilka innych czynników, które mog? odgrywa? rol? w rozwoju stwardnienia rozsianego. Coraz wi?cej jest dowodów na to, ?e na uk?ad odporno?ciowy maj? wp?yw hormony. Hormony p?ciowe, takie jak estrogen i progesteron u kobiet oraz testosteron u m??czyzn, mog? hamowa? aktywno?? uk?adu odporno?ciowego.

Poziom estrogenu i progesteronu jest bardzo wysoki w trakcie ci??y, co mo?e wyja?nia?, ?e u kobiet ci??arnych chorych na stwardnienie rozsiane rzadziej wyst?puj? objawy choroby. Wysoki poziom testosteronu u m??czyzn do pewnego stopnia t?umaczy, dlaczego na chorob? t? zapada wi?cej kobiet ni? m??czyzn.

Aby lepiej pozna? mechanizm choroby, naukowcy wci?? prowadz? prace nad wszystkimi potencjalnymi przyczynami stwardnienia rozsianego.